• Çorum 17° PARÇALI AZ BULUTLU
    • Adana
    • Adıyaman
    • Afyonkarahisar
    • Ağrı
    • Amasya
    • Ankara
    • Antalya
    • Artvin
    • Aydın
    • Balıkesir
    • Bilecik
    • Bingöl
    • Bitlis
    • Bolu
    • Burdur
    • Bursa
    • Çanakkale
    • Çankırı
    • Çorum
    • Denizli
    • Diyarbakır
    • Edirne
    • Elazığ
    • Erzincan
    • Erzurum
    • Eskişehir
    • Gaziantep
    • Giresun
    • Gümüşhane
    • Hakkâri
    • Hatay
    • Isparta
    • Mersin
    • istanbul
    • izmir
    • Kars
    • Kastamonu
    • Kayseri
    • Kırklareli
    • Kırşehir
    • Kocaeli
    • Konya
    • Kütahya
    • Malatya
    • Manisa
    • Kahramanmaraş
    • Mardin
    • Muğla
    • Muş
    • Nevşehir
    • Niğde
    • Ordu
    • Rize
    • Sakarya
    • Samsun
    • Siirt
    • Sinop
    • Sivas
    • Tekirdağ
    • Tokat
    • Trabzon
    • Tunceli
    • Şanlıurfa
    • Uşak
    • Van
    • Yozgat
    • Zonguldak
    • Aksaray
    • Bayburt
    • Karaman
    • Kırıkkale
    • Batman
    • Şırnak
    • Bartın
    • Ardahan
    • Iğdır
    • Yalova
    • Karabük
    • Kilis
    • Osmaniye
    • Düzce
    • Lefkoşa
    • Bakü
    • Amsterdam
  • HABER GÖNDER

  • VİDEO GALERİ
  • FOTO GALERİ

İncir Ağacı Korkusu

İncir Ağacı Korkusu

“Kokular, resimler, sesler, duyduklarımız bizim yeniden hatırlamamızı sağlar ve tüm bunlar sadece bellek değil insanı insan yapan değerlerin de toplamıdır.”

Yavaş yavaş ve alışarak yitirdiğiniz en basit şeylerle bir zaman sonra karşılaşınca, mucizevi bir olaya tanıklık etmiş hissi uyanıyor insanda… Ne kadar çok şeyi, ne kadar ucuza kaybettiğinizin kanıtıdır aslında bu.

Geçmişe dair hatırladıklarım özlemden daha çok kederdi. Keder, yanı sıra sevinçleri de hatırlatmıyorsa altında ezilip yok olabilirdim. Hatırladıklarımla, başımdan geçenlerle, ölümlerle, ayrılıklarla, ya da küslüklerle ilgili yazmaya başladığımda aynı zamanda sevinçlerimi ve o ana dair ümitlerimi de kurabiliyor muydum gerçekten?

Yıllar önce dedemin incir ağacının üstünde beni yakaladığı an gibi,benim dünyanın sonu gelmiş korkum olsa keşke,basit korkularım kaybolmuş taşlarını yeniden yaptırarak dedemi ziyarete gitsem. Annem, küçük bir kız çocuğu gibi sevinmişti,anasıyla babasının yanında olmak ne iyi gelmişti.Bana göre bir iyileşme dönemi olmuştu,dedem sevgi görmemişti ki sevmeyi bilsin,ama ben bilirdim sevmeye çalıştığını, mesela beraber domates toplardık hiç beğenmezdi ama bilirdim beni sevmeye çalıştığını.

Ama kederliyim… Değiştiremediğimiz, razı olduğumuz ya da yapabileceğimiz halde yapmadıklarımız yüzünden. Birbirimizden biraz uzak kalınca mesafeler kalbimizi soğutma kudretini kendinde bulamasaydı keşke… Kavuşmalar heyecanını yitirmeseydi eskiden olduğu gibi. Yine konuşabilseydik her şeyden… Beklemenin azameti gücümüzü tüketmeseydi ve daha çok ve sıkı sarılmayı unutmasaydık.

Değişen bir şey yok, ölüm hariç.  “Aynı gökyüzünün altında, aynı kederle” yaşıyoruz işte…

0 0 0 0 0 0
YORUMLAR

En az 10 karakter gerekli

Gönderdiğiniz yorum moderasyon ekibi tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır.

HIZLI YORUM YAP

0 0 0 0 0 0
sf TÜRKİYE'DE KORONAVİRÜS
5.348.249

VAKA

5.215.654

İYİLEŞME

48.950

ÖLÜM

132.595

AKTİF VAKA

sf DÜNYA'DA KORONAVİRÜS
177.156.095

VAKA

115.252.972

İYİLEŞME

3.835.309

ÖLÜM

61.903.123

AKTİF VAKA

Yazarlar
Video
Galeri
Kesin Karar Gazetesi'e üye olun

Zaten üye misiniz ? Buraya tıklayarak Üye girişi sağlayabilirsiniz.

Kesin Karar Gazetesi'e giriş yapın

Henüz üye değil misiniz ? Buraya tıklayarak Üye olabilirsiniz.

Don`t copy text!