Herkes Haklı Ama Kimse Sorumlu Değil

Merhabalar sevgili okurlar! Bugün sizinle modern zamanın kendine her şeyi hak gören ancak
hiçbir şeyin sorumluluğunu kabul etmeyenlerini konuşalım istiyorum. Bana kalırsa modern
çağın en büyük problemlerinden biri belki de tam olarak budur: Herkes kendince haklı ama
hiçbir konuda gerçek anlamda sorumluluk alan yok.
Bir trafik kazasında herkes mağdur olduğunu anlatıyor. Bir apartman toplantısında herkes
aidatların yüksekliğinden şikâyet ediyor ama kimse ortak yaşamın yükünü taşımak istemiyor.
İş yerlerinde herkes emeğinin karşılığını alamadığını düşünüyor fakat aynı anda kimse
yaptığı işin eksik tarafıyla yüzleşmiyor.
Toplum olarak çok hızlı şekilde hak arayan insanlar yahut daha doğru ifadeyle her şeyi kendi
hakkı sanan insanlar hâline geldik. Fakat aynı hızla sorumluluk üstlenen insanlar olmayı
bıraktık. Bugün mahkemelerde görülen pek çok uyuşmazlığın temelinde yalnızca hukuki
problemler yok. İletişimsizlik var. Empati eksikliği var. Ve en önemlisi, herkesin kendi
hikâyesinde kahraman olması var. Kimse kendisini yanlış yapan taraf olarak görmek
istemiyor.
Borç ödeyemeyen ekonomik şartları suçluyor. Sözünü tutmayan yoğunluğunu öne sürüyor.
Görevini yerine getirmeyen sistemden şikâyet ediyor. Kurallara uymayan ise bunu herkesin
yaptığı bahanesiyle aklamaya çalışıyor. Böyle bir düzende hak kavramı büyürken, sorumluluk
kavramı küçülüyor. Oysa hukuk yalnızca haklardan ibaret değildir. Hukuk aynı zamanda
yükümlülük demektir. Birlikte yaşamanın bedeli bazen fedakârlık yapmak, bazen susmak,
bazen de kendi hatanı kabul edebilmektir.
Ne yazık ki günümüzde insanlar özür dilemek yerine açıklama yapmayı tercih ediyor. Hata
kabul etmek yerine savunma hazırlıyor, sorumluluk almak yerine suçlu arıyoruz. Belki de bu
yüzden artık en küçük meseleler bile büyük krizlere dönüşüyor. Çünkü kimse geri adım
atmıyor. Kimse “Ben burada yanlış yaptım.” diyemiyor. Oysa toplumsal düzen yalnızca hak
arayarak değil, sorumluluk paylaşarak kurulabilir.
Unutmamak gerekir ki; bir toplumda herkes sadece haklı olmaya çalışıyorsa, sonunda hiç
kimse gerçekten adil olamaz. Son sözü Victor Hugo’ya bırakalım: “İyi olmak kolaydır, zor
olan adil olmaktır. En mükemmel adalet ise vicdandır.”
Keyifli bir hafta diliyorum.