Emre Darmancı
[email protected]
En Güzel Söz Henüz Söylenmedi
İnsan, kelimelerle düşünen bir varlık. Tarih boyunca, duygu ve düşüncelerimizi aktarmak için dil denen mucizeyi işledik. Binlerce yıldır, sayısız ağızdan dökülen, papirüslere, kil tabletlere, parşömenlere, defterlere, ekranlara kazınan sözler… Homeros’un destanları, Hz.
Kendime Ait Bir Dinginlik
İçimde, dışarıdaki gürültüye kulağımı tıkayan bir oda var. Bu oda ne ahşap bir kulübedir ne de taştan bir hücre. Kendi inşa ettiğim, eşyadan ve sesten muaf bir sığınak. Bazen öyle bir an gelir ki, dünyanın bütün telefonları aynı anda çalmaya başlar, bütün insanlar aynı anda bir şeyler ister.
Süreçte Yoksun
Süreci yaşamadan sonuca varmak isteyen bir yolcusun sen. Elinde harita var ama izini sürmediğin yolların sana açılmasını bekliyorsun. Oysa yol harita sayesinde değil, adım attıkça belirir. Bir tohum gibisin.
Dalları Yeşermeyenler
Kendimi bazen kökleri derinde ama dalları bir türlü yeşermeyen bir ağaç gibi hissediyorum. Toprak aynı toprak. Gökyüzü aynı gökyüzü. Fakat içimde gizli bir mevsim inadı var. Sanki zaman, benden habersiz başka bir takvim kullanıyor. Soruyorum kendime bazen.
O Kitap Şöyle Sonlandı
O kitabın sonunu kim yazdı, bilmiyorum. Belki ben yazdım belki de sayfalar kendi ağırlığıyla kapandı. Her cümlenin içinde biraz ben vardım biraz da benden kaçanlar. Kitap, yalnızca bir metin değildi, benimle başlayıp benden bağımsızlaşan bir organizmaydı. Yazarken anlamaya çalıştım, okurken unuttum.
